Ikkyo

Ikkyo, którą możemy zdefiniować jako technikę polegającą na kontrolowaniu osi ciała napastnika z dwóch punktów (łokieć i nadgarstek) za pomocą pionowej i stycznej akcji, która usuwa uke z podpór i kieruje go w stronę ziemi. Następnie ręka zostaje unieruchomiona (umieszczona powyżej przedłużenia hipotetycznej linii ramion uke) i pozwala kontrolować resztę ciała napastnika.

Ważne jest, aby zauważyć, że mechanicznie Ikkyo przechodzi głównie przez 4 punkty ciała Uke: łokieć, ramię, przeciwległe biodro i przeciwległe kolano i że jeśli którykolwiek z tych punktów nie jest wystarczająco mobilny i przystosowalny, nie będzie możliwe wykonanie tej techniki w jej „idealnej formie”. Dlatego duża część badań nad tą techniką obejmuje wiedzę, poprzez praktykę, o naszym ciele i jego napięciach, co pozwoli nam przez cały czas działać z naturalnością i zdolnością adaptacji.

Technika Ikkyo jest bazą, z której zwykle wykonujemy inne techniki z podstawowego repertuaru, takie jak nikyo, sankyo i yonkyo, i jest zwykle wykonywana na dwa sposoby: Omote i Ura.

Ogólnie rzecz biorąc, „Omote” będzie polegać na zbliżaniu się do partnera (nie pozwalając na całkowity rozwój ataku), odwracając akcję aby spowodować utratę równowagi uke, ale wymagając mu, aby kontynuował „zaangażowany” do przodu (nie obracał się, wycofaj się lub uciekaj).

Dla formy „Ura”, zachowując podstawową ideę, atak będzie przedłużony i odbity, kierując akcję na zewnątrz partnera, co spowoduje, że przy zastosowaniu dwóch różnych dynamik upadki upadki będą się od siebie różnić.